ЖҰБАН ЖЫРЛАРЫ
ЖҰБАН ЖЫРЛАРЫ
Анкетама қосымша
Жыр екен жақсылығы жырда қалған,
Күн екен жарты әлемді нұрға малған.
Зар жылап, жұбанышқа зарыққан Құл,
Құдайдан бір перзентті ұрлап алған.
Той бопты ұлан-ғасыр Жыландыда,
Сойыпты байталды да, құнанды да.
Ақсиып әр қазанда қойдың басы,
Бал қымыз саба-саба, бұланды о да.
Қаужаңдап бір тойыпты қарыны аштар,
Ағылған ақын, әнші дарыны асқар.
Белдесіп балуандар, бәйге қызып,
Құмардан шыққан туыс-қарындастар.
Қыздары құйқылжыған жорға мініп,
Кетіпті көп жігітті орға жығып.
Аурулар айығыпты сырқатынан,
Алла емес, адам заңы қорғап ілік.
Басқа жер жыладыма, жұбанды ма,
Шаттықта шек болмаған Жыландыда.
Бақырып басына елді бір көтеріп,
Дүниеге келген сөйтіп Жұбан мұнда.
Жә, жетер, жайла, Жұбан, ұял енді,
Мұндай той кейін туған қиял еді.
Сен емес, бір ханзада жарық көрсе,
Шындыққа бұл да, бәлки, сыяр еді.
Сенен де, сыншы досым, сұранамын,
Ақынның, кешіре гөр бір амалын.
Сирақтан тартып жатсаң «жерге түс» деп,
Салбырап көкте қалай тұра аламын?
Ойлашы, немді айтамын прозамен?
Оллаһи, өзіме онша разы емен.
Сондықтан жабыстым жыр қанатына,
Көтеріп тастасын деп біраз өлең.
Пікір үстеу