Бүгін мен бәрімізді толғандыратын, бірақ әрдайым жеткілікті түрде ашып айтыла бермейтін тақырып туралы сөйлескім келеді. Бұл – адамдарды тәуелділікке түсіретін нашақорлық мәселесі. Бұл мәселе біздің қоғамымызда бар және оның адам өміріне тигізетін зардабын елемеуге болмайды. Себебі ол жастарымыздың өмірін ғана емес, сонымен қатар біз өмір сүріп отырған қоғамдағы мәдениет пен құндылықтарымыздың негізіне де қауіп төндіріп отыр.

Адам есірткіні таңдағанда, нағыз өнерден бас тартады –тіршіліктен, өмірдің мәнін табуға көмектесетін эмоциялар мен сезімдерден бас тартады.
Нашақорлық – бұл жай ғана жеке адамның басындағы трагедия емес. Бұл – әрқайсымызға әсер ететін ортақ қасірет. Біз тек жақын адамдарымызды ғана емес, сонымен қатар болашақта шығармашыл тұлға бола алатын, шабыт беріп, әлемді өзгерте алатын жандарды да жоғалтамыз. Біз нашақорлықпен тек әлеуметтік мәселе ретінде ғана емес, сонымен қатар мәдениетке төнген қауіп ретінде де күресуіміз керек. Біз әр адамға шынайы өнерге қол жеткізуге мүмкіндік беретін, сыртқы факторларға тәуелді болмай, өз болмысын сақтай алатын кеңістік құруға күш салуымыз қажет.

Мәдениет – осы тәуелділікпен күресте негіз бола алатын күш. Өнер – өмірге жаңа көзқарас табуға, өзгерістерге күш табуға көмектеседі. Музыка, фильмдер, кітаптар, кескіндеме, театр сыйлайтын шабыт – бұл адам жанын емдеп, нығайта алатын күш. Сондықтан өнер арқылы бір-бірімізді қолдайық, әр адам өзінің қажет сезіне алатын, өмірін улайтын қараңғы күштерге орын берілмейтін орта құрайық. Мәдениетті шынайы әрі таза қалпында сақтай отырып, бірлессек, біз нашақорлықты жеңе аламыз,
Өзіңізді және жақындарыңызды нашақорлық қаупінен сақтаңыз. Өнер – бұл өмір, ал өмір жарқын әрі кіршіксіз таза болуы керек.